Конституциялық Сот «Байланыс туралы» Заңның 41-1-бабының 1-2-тармағын Конституцияға сәйкес деп таныды, бұл тармақ жекелеген жағдайларда байланыс желілерінің жұмысын және интернет-ресурстарға қолжетімділікті уақытша шектеуге жол береді. Сонымен бірге Сот норманың жекелеген ережелерін нақтылау қажеттігін көрсетіп, Үкіметке заңнаманы жетілдіру мәселесін қарауды ұсынды.
ТЕКСЕРУ ПӘНІ НЕ БОЛДЫ
Конституциялық Соттың баспасөз қызметінің мәліметінше, қарауға «Байланыс туралы» Заңның 41-1-бабының 1-2-тармағын қолдануға дау айтқан азаматтың өтініші себеп болды.
Өтініш беруші бұл норма оның сөз бен шығармашылық бостандығына, ақпаратты еркін алу және тарату құқығына, сондай-ақ ақпаратқа қол жеткізу және сот қорғауы құқығына шектеу қояды деп санады. Бұған дейін соттар оның талаптарын қанағаттандырудан бас тартқан.
ЗАҢДА ҚАНДАЙ ШАРАЛАР КӨЗДЕЛГЕН
Дауланып отырған нормаға сәйкес, ауыр және аса ауыр қылмыстар не қылмыстық топ дайындап жатқан немесе жасап жатқан қылмыстар жасау қаупіне байланысты шұғыл жағдайларда ұлттық қауіпсіздік комитетінің төрағасы, оның орынбасарлары, аумақтық органдардың бастықтары немесе оларды алмастыратын адамдар желілер мен байланыс құралдарының жұмысын, байланыс қызметтерін көрсетуді, сондай-ақ интернет-ресурстарға және онда орналастырылған ақпаратқа қолжетімділікті тоқтата тұруға құқылы.
Аталған шаралар туралы 24 сағат ішінде байланыс, бұқаралық ақпарат құралдары салаларындағы уәкілетті органдар және Бас прокуратура хабардар етілуі тиіс.КОНСТИТУЦИЯЛЫҚ СОТ ҚАНДАЙ ШЕШІМ ҚАБЫЛДАДЫ
Тексеру қорытындысы бойынша Конституциялық Сот «Байланыс туралы» Заңның 41-1-бабының 1-2-тармағы мен Конституция арасында қайшылықтарды анықтамады.
Сот заңда көзделген шектеулер конституциялық құрылысты, қоғамдық тәртіпті, адамның құқықтары мен бостандықтарын, сондай-ақ азаматтардың өмірі мен денсаулығын қорғауға бағытталғанын көрсетті. Қаулыда мұндай шаралардың уақытша сипатта екендігі және құқыққа қарсы әрекеттерді жедел алдын алу немесе жолын кесу үшін қолданылатыны атап өтілген.СОТ НЕНІ ҰСЫНДЫ
Сонымен қатар Конституциялық Сот бағалау ұғымдарын нақтылау, мұндай шараларды қолданудың орынды уақыттық шектерін белгілеу және жеке және қоғамдық мүдделер теңгерімін сақтай отырып, шектеулер критерийлерін айқындау қажеттігін атап өтті.
Осыған байланысты Үкіметке заңнаманы жетілдіру мәселесін қарау ұсынылды.